การรู้ว่าตัวเองทำขอสอบผิดเนี่ย มันเซงจริงๆ

 

คือมันสอบปากเปล่าด้วยไง ผิดก็ผิดกันโต้งๆ เบ้อเริ่มเทิม เห็นๆ กันตำตา หาข้อแก้ตัวไม่ได้

 

แล้วมันก็ทำไรไม่ได้แล้วด้วย.......เซงโว้ยยยยยยยยย

 

ขนาดเอาแจจุงมายัดไส่หัวแล้วนะ เราก็ยังไม่สามารถลืม อาจารย์ อ.ไปได้.....ช้ำใจแต้ ๆ

 

ช่วยหนูด้วย

 

แล้วก็นะ ปิดเทอมยังต้องทำรายงานอยู่อีก โฮ่ๆๆๆๆๆ เหนื่อยชิบหาย จะส่งวันจันทร์นี้แล้วค่า......

 

เฮ่อ สู้ ๆ ต่อไป ให้กำลังใจตัวเอง

 

 

 

 

ขอเพ้อหลังสอบหน่อยเถอะ

 

คือ เพิ่งสอบเสร็จ

 

มีอะไรที่อยากทำหลายอย่างเรย

 

แต่มันยากจังเลย อยู่ดี ๆ ก็เฟตอีกแล้ว

 

อิแจมันอยู่ไกลขึ้นเรื่อย ๆ จนฉันอยากยอมแพ้แล้วละ

 

ฉันอยากคอสเพล เป้าหมายของฉันมันก็อยู่ไกลขึ้นเรื่อยๆ 

 

เหนื่อยจัง.....อยากจะทำอะไรที่มันสบายกว่านี้จัง

 

ฉันต้องการอะไรกันนะ

 

-เป็นหมอ ดูคนไข้ เรียนหนังสือ

-คอสเพลเพ้อฝันกับสิ่งสวยงาม

-นักดนตรี

-บ้าดารา(บ้าอิแจนั่นแหละ)

 

เอาเถอะ สู้ต่อไป กัญญมาศ สักวันเราคงได้เจอกัน แจจุง

 

สงบสติอารมณ์ไว้ หาเงินดีกว่า...

 

ไปหาหมอสิวดีกว่า ทนหน้าตัวเองไม่ได้แล้ว

ก็ยังเหนื่อยๆ แต่ไม่มาก เรื่อย ๆ คือ แค่รู้สึกว่าต้องอ่านหนังสืออ่ะ

 

แต่ไม่ได้อ่านสักทีโว้ย.... กลับบ้านคือไม่ได้อ่านจริง ๆ นะเนี่ย

 

ตอนนี้ศิริราชจะน้ำท่วมป่าวหว่า

 

ร้อน

 

ไปอาบน้ำแระ

นี่ต้องการรจะบอกอะไรกันเนี่ย....

 

เราหมายถึงคอสเพลน่ะ เพิ่งได้ยินคำนี้มาไม่นานนนน ใช่จริงๆ ด้วย

 

จะว่าไป....เราก็ไม่ได้รวยนะ.....คอสไปแล้วได้อะไร เหนื่อยก็เท่านั้น

 

คือ...อยู่ดีๆ ก็กลับมาคิดน่ะ ว่าจะทำไปเพื่ออะไร.....

 

บางทีฉันก็อยากดัง....แล้วมันทำไม

 

อยากมีคนถ่ายรูปเยอะๆ....แต่เค้าก็ถ่ายแต่คนสวยๆ.....บังเอิญว่าฉันไม่สวย....

 

ได้แต่ทำชุดให้มันดีขึ้นๆ.....ก็ไม่ได้ขายหน้าตานี่นา.....

 

สุดท้ายก็เท่านั้นแหละ....

 

ฉันจะทำให้เหนื่อยไปทำไม...ในเมื่อมันไม่ได้ดังหวัง

 

เลิกแล้วไปทำอย่างอื่นให้ดี ดีมั้ย.....อย่างเช่น อ่านหนังสือ หาความสุขใส่ตัวเอง

 

แต่คอสเพลก็ยังเป็นความสุขของฉันอยู่ดี......สับสนจริงเชียว

 

ปิดหูปิดตาตัวเองดีกว่า.....อยู่ดี ๆ ก็เฟต....เฮ้อ

 

 

 

ตอนนี้เรามีคิวทำชุดอีก 2 ชุด จะทำเอง......ขอให้ตัวเองยังมีแรงอยู่ด้วย

 

มันอีกไม่นานแล้วล่ะ......จริง ๆ

 

 

 

อีกหน่อย ถ้าทำใจได้แล้ว....ฉันจะเปิดประมูลชุดคอสของตัวเอง.....เอาตังไปเลี้ยงข้าวกลางวันที่สถานสงเคราะห์

 

ถ้าถึงตอนนั้นก็ขอให้มีคนซื้อ....แต่ต้องเอาตังคืนแม่ กะ น้องสาวก่อนนะ

 

ฉันจะทำได้มั้ยเนี่ย (จริงๆ แล้วหวงชุดมากเลย)

 

 

 

 

ชุดเราประกวดแล้วๆๆ

 

ดีใจนะที่ทำสำเร็จ

 

แม้ว่าจะไม่ได้รางวัลไรเรยก็ตาม

 

แม้จะไม่เข้ารอบก็ตาม

 

ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนอย่างไรดี

 

ขอบคุณน้องอ๋อ ที่ทำทุกอย่างให้ ไม่ได้นอนเรย

 

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ไปกันเยอะแยะเรย ขอไม่เอ่ยชื่อ วันนั้นเราเจอเพื่อนเยอะจริงๆ

 

เรามีความสุขนะ...แม้ว่าเราจะไม่ได้เงิน แม้ว่าเราจะต้องการเงินจริงๆ

 

ไม่รู้ว่าวันแบบนี้จะหมดไปเมื่อไหร่ เพื่อ...คุณพ่อคุณแม่...บางทีหนูอาจจะเลิกคอสเพลก็ได้

 

 

 

 

กลอนอันนี้ มันคือความรู้สึกของฉัน(ในตอนนี้)เรยต่างหาก

 

 

 

ใช่แล้ว..... เค้าบอกว่า แจจุงแต่งให้ในวันเกิดของยุนโฮ

หลายคนบอกว่ามันหวานเชียวนะ

สำหรับเรา มันไม่ได้หวาน..... แต่มันจริงใจมาก...... ใช่ เพราะฉันเข้าใจคำนั้น ที่เขียนออกมา

 

 

ฉันไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้มันจริง สักแค่ไหน......

ฉันไม่ได้บอกว่าฉันเข้าใจแจจุง ฉันไม่รู้จักเค้า เค้าไม่รู้จักฉัน

ฉันเข้าใจในแบบที่เป็นฉัน.......

ฉันรู้ว่าทุกอย่างที่เป็นเค้าที่ฉันรู้ในตอนนี้ อาจไม่ใช่เค้า.....

แต่ฉันก็รักเค้า อย่างที่เค้าเป็นเค้าในตอนนี้ ที่ฉันรู้

.

..

...

 

 

 

 

ฉันไม่รู้ว่าทั้งหมดนี้มันจริง สักแค่ไหน

ทุกวันนี้ฉันอาจจะโง่หลงงมงาย จมอยู่ในความฝัน

หลายคนบอกว่าฉันกำลังซื้อความฝัน

แต่ความฝันนี้ทำให้ฉันมีความสุข... มาก

ฉันก็อยากที่จะยื้อมันต่อไป ถ้าไม่เดือดร้อนใคร

 

ฉันรู้ว่ามีหลายคนเป็นห่วงฉัน

แต่ไม่ต้องคิดมากนะ ฉันรู้ว่าโลกความจริงอยู่ตรงไหน ฉันตื่นได้

ฉันจะไม่ยอมให้ความฝัน ทำให้ฉันพัง

ฉันอยากให้ความฝันเป็นแรงให้ฉัน อยู่ในโลกแห่งความจริงอย่างมีพลัง

ถ้าฉันจะขอ ฉันอยากให้ความฝันกับความจริงนั้นอยู่ใกล้ๆ กัน

 

แต่ถ้ามันไม่....เวลาที่ฉันจะฝัน ก็ขออย่ามีใครมาห้ามฉันเลย

ฉันรู้ว่าเวลาที่ฉันจะฝันมันน้อยลงเรื่อยๆ แต่ขออย่าให้มันหายไปจากชีวิตฉันตลอดไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บ่นๆ

 

5555 แต่ละเอนทรี่ ก็ไม่เห็นมีอันไหนไม่บ่นเรยนี่นา แต่อันนี้ขอไร้เหตุผลสุดตรีนแล้วกัน

 

คืออันอื่นน่ะ เวลาที่เขียนบลอกไป ก็จะได้ทบทวนความเซงไปด้วย ไรงี้

 

แต่อันนี้....ขอผ่าน อยากบ่นอย่างเดียว ไม่เกรงใจละนะ ขอกรูระบายหน่อย

 

1. ฉันต้องการอะไรจากคอสเพลเนี่ย<<<<<ปัญหาใหญ่เรยเนี่ย กรูสับสนในชีวิต

 

2. คอสเพลแล้วได้ไรวะ คิดหลายรอบแล้วเนี่ย<<<<<เซงแล้วเซงอีก

 

3. ก็ปัญหามันเยอะนี่หว่า ตอนใส่ชุดมันก็มีความสุขดี แต่ทำชุดนี่ ถ้ามันสนุกก็ดีอ่ะดิ ทำชุดกะแม่แล้วเซงวะ โครตเรยอ่ะ

    ไม่ทำก็ไม่ได้ กรูมันโง่นี่หว่า

 

4. แล้วก็นะกรูไม่อยากคาดหวังเรยอ่ะ ว่าถ้าชุดนั้นประกวดแล้วต้องได้รางวัล หรือมีคนถ่ายรูปมากๆ

    แต่สุดถ้ายกรูก็หวังอยู่ดี โว้ย....ตกลงนี่กรูต้องการไรกันแน่เนี่ย

    กรูบ้าไปแล้ว....อ๊ากกก มันห้ามตัวเองไม่ได้นี่หว่า

 

5. ตกลงว่ากรูต้องการไรจากคอสเพล<<<<<<อ๊ากกก....

 

6. กรูรักคลาริเนตรึป่าววะ <<<<<อันนี้กรูชักจะงงๆ

 

7. กรูรักการร้องเพลงรึป่าววะ <<<<<อันนี้กรูงงหนักแน่ๆ

 

 

จบโว้ยจบ

 

เซงจิตจริง ๆ เอนทรี่นี้....หยาบคายด้วย ใครเข้ามาอ่านก็ขอโทษด้วย เอนทรี่อื่นจะเขียนให้มันดีกว่านี้หน่อย

บาย

 

วันว่าง ๆ ...ที่ทำให้มันว่าง ทั้งที่จริง ๆ ไม่ว่าง...อ่า...แย่แล้ว การบ้านยังไม่ได้ทำเรย

 

สุดยอด ฉันเป็นคนที่เฉี่ยยแฉะมาก ๆ คิดแล้วก็เซงตัวเอง... ซักพักจะทำตัวให้เป็นประโยชน์นะ ตอนนี้ขอรั่วก่อน

 

ร้อน ร้อน ร้อนที่สุด ทำไม่พ่อไม่ให้เปิดแอร์อ่ะ ใจร้ายมากๆ อ๊ากกกกกกก

 

ตื่นเช้ามาก็รั่ว นั่งดูรูปพารัน อ๊ากกกกใครว่าลุคใหม่ของพวกเค้า....ตาอั้น"ดัดผม" อ๊ากกกกกฉันรับไม่ได้

 

ช๊อคค่ะ ตอนนั้นจำได้ว่านั่งอึ้ง นั่งพรึ่มพรำกับตัวเอง "ใครให้มันดัดผม อ๊ากกกก อ๊ากกกกกกรับไม่ได้ อ๊ากกกกก กร๊าซซซซ" แล้วก็พูดไม่เป็นภาษา

 

ต่อจากนั้นน้องอ๋อก็ตื่น เราเลยเริ่มวางแผนทำพรอบกัน ถ้ายังเอื่อยเฉื่อยอยู่อีก คงไม่ทั้น 55555

 

แต่วันนี้ก็ยังแง้วๆ อยู่ ท่าทางจะไม่ทัน.... โว้ยยยย ไม่ได้.....ต้องเสร็จ อ๊ากกก

 

และแล้วก็เริ่มงานไป 1ใน20 นั่นคือการแปะกระดาษแบบ 5555 ที่สำคัญคือ พร้อมกับดู

 

 

 

เอาไว้วันหลังจะมาระบายอีกทีเกี่ยวกับ คนที่ฉันรักคนนี้ (พูดเอง...จะอวกเอง...น้ำเน่าโว้ย)

 

 

 

กรี๊ดๆ ช่วงนี้ไปงานคอสบ่อยเรย .... มีความสุข แล้วก็อิจฉานักคอสใหม่ ๆ มากมาย

 

ตอนนี้เค้าคอสกันอลังการงานสร้าง ส่วนเราก็ตามยถากรรม จะหมดไฟอยู่แล้ว

 

นี่ถ้าไม่มีชุดที่ตัดไปแล้วอยู่ก็อาจจะไม่คอสแล้วนะเนี่ย(จะทำได้เหรอ...555 ได้ข่าวว่าดูการ์ตูนเรื่องอะไรก็...)

 

พุ่งนี้เราจะเริ่มทำอะไรที่ดีขึ้นกว่าเก่าแล้วนะ...บอกกับตัวเองทุกวัน เราต้องไม่อยู่นิ่ง

 

วันนี้พักผ่อนไปแล้ววันนึง....มีความสุข

 

ชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงเรื่อย ๆ พบเจอคนใหม่ๆ มากมาย มีความสุขนะ....จะว่าไปมันก็อยู่ที่ตัวเราจะมองเหมือนกันแหละ

 

ว่าถ้าสบาย ๆ ไม่คิดมาก มันก็จะสบาย ๆ ไม่คิดมาก .... พูดแล้วก็งง 555555

 

ขอบคุณแต็กที่ยังเป็นเพื่อนที่ดีกับเรามากๆ วันนี้เรารู้สึกผิดนิดๆ เราว่าแต็กต้องเบื่อแน่ๆ เรย

 

วันหลังเราจะคิดให้มากกว่านี้นะ....ใกล้เวลาไปพักผ่อนแล้ว

 

พรุ่งนี้สู้ ๆ กุ๊กกิ๊ก....(เมื่อไหร่จะมีแฟนหว่า....<<< กรี๊ด!! พูดไรเนี่ย)

ก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว เราเรียนไม่เหมือนกันเลยซักปีอ่ะ กี๊ดๆๆ ตื่นเต้นแปลกใหม่ดีนะ

 

แต่เราก็มีเรื่องกลุ้มๆ ให้คิดเรื่อย ๆ อ่านะ 5555 ชีวิตมันไม่ง่าย

 

ก็ไอ้สิ่งที่เราอยากทำน่ะ ดูเหมือนโอกาสที่จะทำได้สำเร็จมันจะลดลงเรื่อย ๆ

 

แต่ก็นะ...มันมีอุปสรรคมากๆ สินะ มันถึงจะมันส์....555 แต่ขำไม่ค่อยออกเรย

 

จริง ๆแล้ว เรื่องราวหลายๆ มันก็เกิดขึ้นจากตัวเรานี่แหละ เรายอมรับก็ได้

 

จงพยายามต่อไปนะ...บอกตัวเองทุกวัน ตั้งใจทำแต่ละวันให้ดี ๆ ละ

 

สุดท้ายทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ก็จะสำเร็จ

 

ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่มากๆ ที่ตามใจหนู thank you น้องอ๋อ ที่ช่วยเหลือ พี่สาวแย่ๆ คนนี้

 

 

 

 

ก็เมื่อปูเป้รู้ข่าวว่างาน Pattaya music festival จะมีที่รักของเขามาก็นะ เราก็เผลอตกบากรับคำว่าจะไปด้วย

 

มันทำให้ปฏิเสธไม่ได้ตอนหลังที่รู้ว่าตัวเองไม่มีเงิน....5555 แล้วเราจะเก็บตังได้มั้ยเนี่ย งานการก็ไม่ได้ทำ อ๊างงงงงง

 

แต่สุดท้ายก็ไปพัทยา.... แบบว่า เราคิดว่างานนี้คุ้มนะ.....อืมมมมมมม

 

จะว่าเช้าวันศุกร์ กะจะไปสอนหนังสือ แต่ก็พบว่าตัวเองตาบวม คาดว่าน่าจะเป็นตากุ้งยิง อ๊างงง เรยโทรไปยกเลิกการสอน

 

แล้วไปหาหมอ หายามากิน คือบอกตามตรงว่า กะจะไปตามดารา ไม่อยากตาบวมไปมากกว่านี้ อนาจจิต ถ้าพวกเค้าเห็นเข้านี่....อ่า ไม่อยากจะคิด

 

ก็ไปตามนัดสาย ทำให้ต้องวุ่นวายกันไปอ่า...งานนี้ต้องขอบคุณ คุณแม่น้องกิ๊บน้องแก๊บมากๆ อ่ะ คุณแม่เป็นทุกอย่างของtripนี้เลยอ่าค่ะ

 

ขอบคุณมากจริง ๆ นะคะ 

 

ตอนนั้นก็ประมาณว่า พอคุณพ่อมาส่ง เราก็กระโดดขึ้นรถคุณแม่น้องกิ๊บทันที และพอถึง พัทยา เราก็ต้องรีบร้อนกระโดดขึ้นรถที่โอ๋ติดต่อมาทันทีอีกเช่นกัน

 

แล้วปล่อยให้ปูเป้ น้องกิ๊บ และน้องแก็บ ไปงานมีตของ KRY กันต่อ แล้วเราก็ไปที่สถานที่จัดคอนเสิร์ตเรย ฮ่า ตอนนั้นมันแค่ บ่ายสี่โมงเย็นเท่านั้นเองนี่นา

 

ได้ข่าวว่างานมีตที่ปูเป้ น้องกิ๊บ น้องแก็บ มันก็สุดยอดจริงๆ 555 ได้จับมือ ได้กอดด้วย....ทุกคนล้วนเพ้อ แต่ขอโทษด้วยนะ เราไม่ได้มีอะไรกะ SJ อ่ะ

 

คือถ้าป๋าไม่มาก็ไม่ค่อยสนละเนอะ5555555

 

ไอ้ที่เราไปเฝ้าเวทีอ่านะ ก็ได้อะไรบ้างเล็กน้อยอ่ะ คือ ไปดู กอล์ฟ ไมค์ แดน บีม ซ้อมร้องเพลง เปิดงานอ่ะ อ่า....ตอนนั้นรู้สึกว่า กอล์ฟ-ไมค์น่ารักอ่ะ

 

อย่างน้อยก็มาทันเวลา ไม่สาย แล้วก็น่าหมั่นไส้ เหมือน......

 

คอนมันเริ่ม 6โมงอ่านะ แต่ตอนนั้นไม่ได้ดูนาฬิกาอ่า เล่นไม่รู้ว่าlate รึป่าว

 

อ่าง่วง เอาไว้มาเขียนต่อนะ

ไปนอนก่อนดีกว่า

บาย

 

สวัสดีค่ะ...

 

ปีใหม่แล้วเลยได้ฤกษ์ทำBlogซักที

 

จริงๆ ประมาณว่า มันก็มีอะไรอยากพูดอยากกล่าวมากมาย

 

แต่พอจะเขียนจริงๆ ดันใบ้กินซะงั้นอ่ะ

 

ช่วงนี้มีอะไรให้คิดให้ทำเข้ามาอีกแล้ว

 

แต่เราก็เอาฤกษ์ปีใหม่พยายามทำตัวให้ดีขึ้น

 

เราจะพยายามไม่หลงงงงวยกับอะไรๆ ให้มากเกินไป

 

(ถึงแม้สิ่งนั้นมันจะ...ไม่น่าโงหัวขึ้นมาเอามากๆ)

 

แล้วก็เนื่องจากสิ่งที่ต้องทำมันจะมีมาก(ขึ้นมาเอาดื้อๆ)

 

ก็จะพยายามสู้ต่อไป หุหุ กุ๊กกิ๊ก fighting

 

(fighting ประโยคนี้มันได้ใจจริงๆ)

 

อันนยองฮาเซโย ค่า......