Kookkik

 การรู้ว่าตัวเองทำขอสอบผิดเนี่ย มันเซงจริงๆ

 

คือมันสอบปากเปล่าด้วยไง ผิดก็ผิดกันโต้งๆ เบ้อเริ่มเทิม เห็นๆ กันตำตา หาข้อแก้ตัวไม่ได้

 

แล้วมันก็ทำไรไม่ได้แล้วด้วย.......เซงโว้ยยยยยยยยย

 

ขนาดเอาแจจุงมายัดไส่หัวแล้วนะ เราก็ยังไม่สามารถลืม อาจารย์ อ.ไปได้.....ช้ำใจแต้ ๆ

 

ช่วยหนูด้วย

 

แล้วก็นะ ปิดเทอมยังต้องทำรายงานอยู่อีก โฮ่ๆๆๆๆๆ เหนื่อยชิบหาย จะส่งวันจันทร์นี้แล้วค่า......

 

เฮ่อ สู้ ๆ ต่อไป ให้กำลังใจตัวเอง

 

 

 

 

ขอเพ้อหลังสอบหน่อยเถอะ

 

คือ เพิ่งสอบเสร็จ

 

มีอะไรที่อยากทำหลายอย่างเรย

 

แต่มันยากจังเลย อยู่ดี ๆ ก็เฟตอีกแล้ว

 

อิแจมันอยู่ไกลขึ้นเรื่อย ๆ จนฉันอยากยอมแพ้แล้วละ

 

ฉันอยากคอสเพล เป้าหมายของฉันมันก็อยู่ไกลขึ้นเรื่อยๆ 

 

เหนื่อยจัง.....อยากจะทำอะไรที่มันสบายกว่านี้จัง

 

ฉันต้องการอะไรกันนะ

 

-เป็นหมอ ดูคนไข้ เรียนหนังสือ

-คอสเพลเพ้อฝันกับสิ่งสวยงาม

-นักดนตรี

-บ้าดารา(บ้าอิแจนั่นแหละ)

 

เอาเถอะ สู้ต่อไป กัญญมาศ สักวันเราคงได้เจอกัน แจจุง

 

สงบสติอารมณ์ไว้ หาเงินดีกว่า...

 

ไปหาหมอสิวดีกว่า ทนหน้าตัวเองไม่ได้แล้ว

ก็ยังเหนื่อยๆ แต่ไม่มาก เรื่อย ๆ คือ แค่รู้สึกว่าต้องอ่านหนังสืออ่ะ

 

แต่ไม่ได้อ่านสักทีโว้ย.... กลับบ้านคือไม่ได้อ่านจริง ๆ นะเนี่ย

 

ตอนนี้ศิริราชจะน้ำท่วมป่าวหว่า

 

ร้อน

 

ไปอาบน้ำแระ

นี่ต้องการรจะบอกอะไรกันเนี่ย....

 

เราหมายถึงคอสเพลน่ะ เพิ่งได้ยินคำนี้มาไม่นานนนน ใช่จริงๆ ด้วย

 

จะว่าไป....เราก็ไม่ได้รวยนะ.....คอสไปแล้วได้อะไร เหนื่อยก็เท่านั้น

 

คือ...อยู่ดีๆ ก็กลับมาคิดน่ะ ว่าจะทำไปเพื่ออะไร.....

 

บางทีฉันก็อยากดัง....แล้วมันทำไม

 

อยากมีคนถ่ายรูปเยอะๆ....แต่เค้าก็ถ่ายแต่คนสวยๆ.....บังเอิญว่าฉันไม่สวย....

 

ได้แต่ทำชุดให้มันดีขึ้นๆ.....ก็ไม่ได้ขายหน้าตานี่นา.....

 

สุดท้ายก็เท่านั้นแหละ....

 

ฉันจะทำให้เหนื่อยไปทำไม...ในเมื่อมันไม่ได้ดังหวัง

 

เลิกแล้วไปทำอย่างอื่นให้ดี ดีมั้ย.....อย่างเช่น อ่านหนังสือ หาความสุขใส่ตัวเอง

 

แต่คอสเพลก็ยังเป็นความสุขของฉันอยู่ดี......สับสนจริงเชียว

 

ปิดหูปิดตาตัวเองดีกว่า.....อยู่ดี ๆ ก็เฟต....เฮ้อ

 

 

 

ตอนนี้เรามีคิวทำชุดอีก 2 ชุด จะทำเอง......ขอให้ตัวเองยังมีแรงอยู่ด้วย

 

มันอีกไม่นานแล้วล่ะ......จริง ๆ

 

 

 

อีกหน่อย ถ้าทำใจได้แล้ว....ฉันจะเปิดประมูลชุดคอสของตัวเอง.....เอาตังไปเลี้ยงข้าวกลางวันที่สถานสงเคราะห์

 

ถ้าถึงตอนนั้นก็ขอให้มีคนซื้อ....แต่ต้องเอาตังคืนแม่ กะ น้องสาวก่อนนะ

 

ฉันจะทำได้มั้ยเนี่ย (จริงๆ แล้วหวงชุดมากเลย)

 

 

 

 

ชุดเราประกวดแล้วๆๆ

 

ดีใจนะที่ทำสำเร็จ

 

แม้ว่าจะไม่ได้รางวัลไรเรยก็ตาม

 

แม้จะไม่เข้ารอบก็ตาม

 

ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนอย่างไรดี

 

ขอบคุณน้องอ๋อ ที่ทำทุกอย่างให้ ไม่ได้นอนเรย

 

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ไปกันเยอะแยะเรย ขอไม่เอ่ยชื่อ วันนั้นเราเจอเพื่อนเยอะจริงๆ

 

เรามีความสุขนะ...แม้ว่าเราจะไม่ได้เงิน แม้ว่าเราจะต้องการเงินจริงๆ

 

ไม่รู้ว่าวันแบบนี้จะหมดไปเมื่อไหร่ เพื่อ...คุณพ่อคุณแม่...บางทีหนูอาจจะเลิกคอสเพลก็ได้